De wezenachtige sculpturen zijn verspreid door de ruimte. Ze hangen aan het plafond en komen uit de grond tevoorschijn; kabels als aderen, vergane onderdelen als organen en buizen die fungeren als een skelet. Deze wezens roepen associaties op met lichamen waaruit geluiden resoneren en zich langzaam onthullen. Stemfragmenten, ritmische pulsen en gefluister. Er is iets dat onmiskenbaar menselijk aanvoelt. De geluiden lijken zich tussen de sculpturen te verplaatsen en vormen gezamenlijk iets wat doet denken aan een koor.

Centraal in de installatie staat de menselijke behoefte aan verbondenheid binnen een vervreemde, technologische samenleving. De menselijke stem is losgekoppeld van het lichaam en de wezenachtige sculpturen reageren zonder duidelijke aansturing, wat een spanningsveld creëert tussen menselijk en meer-dan-menselijk, tussen herkenning en vervreemding.

Het project is ontwikkeld in opdracht van Das Leben am Haverkamp en tot stand gekomen in de context van Rewire Festival, als onderdeel van een langdurige samenwerking tussen de twee platforms. Samen creëren zij ruimte voor experimentele crossovers tussen mode, beeldende kunst en muziek.

Ondersteund door Stimuleringsfonds Creatieve Industrie en Gemeente Den Haag.