Terwijl koud water over haar gezicht stroomt, worden subtiele tekenen van lichamelijk ongemak geleidelijk zichtbaar. De scène roept aanvankelijk de hyperreële beeldtaal van reclame op, esthetisch vormgegeven door vloeistof, licht en vertraagde beweging om verlangen op te roepen. Naarmate de regen intenser wordt, verschuift de sfeer echter van aantrekkingskracht naar ongemak.