De kunstenares

Julie van Riel (1999) is een Nederlandse beeldhouwster die woont en studeert in Lissabon, Portugal. Hier volgt ze de master Glass, Ceramics, Art & Science.

De expositie

Julie’s werk beweegt zich tussen wetenschap en intuïtie, tussen het tastbare en het onverklaarbare. Door middel van het gebruik van verschillende materialen zoals glas, keramiek, steen, metalen, water en zaden van bomen bevraagt ze het passeren van de tijd.

Ze speelt met alchemie door te werken met metalen als koper en ijzer. In deze expositie verandert koper langzaam van de kleuren oranje naar blauw of diepe, donkerbruine tinten. Verder onderzoekt ze de filosofische betekenis van de chemische samenstelling van de materialen glas en keramiek. Tijdens het glasblaasproces zorgt elke tik en adem voor een spoor in het oppervlak. Glas herinnert zich elke aanraking van materie, licht en tijd. Het vervolgens samensmelt tot een transparant geheel. Water vormt voor Julie de stille motor achter dit alles, de kracht die transformatie mogelijk maakt. Het kan oplossen en sporen achterlaten door materiaal te verkleuren of eroderen. Wat eerst tijdelijk was, wordt zo zichtbaar en onderdeel van de eeuwigheid.