Terug naar Nul

Is het vechten tegen de bierkaai als je geen breed netwerk en vrienden hebt overgehouden aan je lagere opleiding? Als de programmeur of regisseur vier keer ‘welke?’ zegt als je je ‘theater’school noemt. Deze meta-vraag, die als kunst in eerste instantie alleen over kunst lijkt te gaan, is een opstap naar het grotere thema in de maatschappij: wat Dylan en zijn acteurs in de theaterwereld voelen, is volgens hen in de rest van het land namelijk net zo. Tegen welke onzichtbare muren lopen lager geschoolde mensen aan, waarvan hoger opgeleiden niet doorhebben dat ze die opwerpen? En zijn er niet veel meer onzichtbare muren en labels, waar we onnodig veel waarde aan toekennen in de maatschappij, en die de kloven tussen klasses groter maken? Zijn we niet onmerkbaar aan het afglijden in een westerse, kapitalistische, neo-liberale klasse-apocalyps? Misschien beter terug naar nul; daar waar niks gemeten wordt.