Adrie Kweekel werkt vanuit de straat, maar de straat is nooit het eigenlijke onderwerp. Het is een startpunt – een plek waar licht, beweging en toevallige momenten samen kunnen komen. Zijn beelden zijn niet gepland. Een lichtval, een passerende figuur, een subtiele trilling in het beeld: dat zijn de aanleidingen. Technisch gezien zet hij daarvoor bewuste camerabeweging en lange sluitertijden in, maar het effect is allesbehalve mechanisch. Wat overblijft zijn composities die iets verstillen wat eigenlijk in beweging was.