Silliness and other technologies groeit uit onderzoek naar momenten van zintuiglijke verstoring en porositeit: situaties waarin de grens tussen jezelf en de ander onzeker wordt. De kunstenaar werkt met zeefdruk op textiel en gebruikt patroon, herhaling, schaal en vervorming als vertelgereedschap. Alledaagse voorvallen krijgen daardoor mythische of symbolische lading.

Centraal in het werk staat de vraag hoe vrouwen ruimte innemen voor vreugde, speelsheid en nieuwsgierigheid, zonder dat dit iets hoeft op te leveren. Spel en ambacht zijn geen bijzaak, maar de kern van de onderzoeksmethode. Door herhaling en speelse processen verkent de kunstenaar vormen van aandacht en kennis die buiten productiviteit en controle bestaan.