The Missing Door (2013) is een werk dat je niet snel vergeet. Choreograaf Gabriela Carrizo plaatst haar dansers in een huiselijke omgeving die langzaam begint te verschuiven. Alledaagse handelingen krijgen een onbehaaglijke lading, en wat aanvankelijk vertrouwd oogt, kantelt naar iets dat moeilijk te benoemen valt. Carrizo beschrijft het zelf als een niemandsland, een plek waar werkelijkheid en fantasie in elkaar overlopen en de laatste momenten van een leven zichtbaar worden. Het resultaat is een stuk dat ergens tussen droom en dreiging zweeft, met dansers die de emotionele scheuren in hun personages fysiek zichtbaar maken.